นิทาน การแข่งขันของสัตว์

ลูกท้อผลโตสีเหลืองอมชมพูสุกงอมจนร่วงอยู่โคนต้น คงกินอร่อยลิ้นเป็นอันมาก แรดเห็นลูกท้อนั้น หมีสีน้ำตาลก็เห็น อีเห็นก็เห็น และทุกตัวร้องขึ้นพร้อมกันว่า “ฉันจะกินลูกท้อ” สัตว์ทั้งสามยืนเรียงแถว จ้องลูกท้อเบื้องหน้า เจ้าแรด ตัวโต อ้วนปี๋ หัวมีนอ หมีสีน้ำตาล ดุร้าย ขนสั้นเกรียน อีเห็น ตัวเตี้ย เพรียวยาว และดูกระจ้อยร่อยเมื่อเทียบกับแรดและหมี แต่มันก็ชอบกินผลไม้สุกพอ ๆ กับแรดและหมีเหมือนกัน แรดเอ่ยขึ้นว่า “จะให้ยุติธรรมละก็ลูกท้อจะต้องตกเป็นของสัตว์ตัวที่ กระทืบดินได้ดังที่สุด แรงที่สุด ไม่ใช่สัตว์ที่กระโดดได้เก่ง สูงที่สุด แต่ตกเป็นของตัวที่ลงดินได้หนักที่สุดถึงจะเหมาะสม”…

Continue reading