นิทานสัตว์ เรื่องเล่านกอีมู

เจ้านกขนลาย เจ้าลูกนกขนลายเป็นแถบดําขาวตลอดหลัง เดินผ่าน ทุ่งหญ้า บ่นกับตัวเองว่า “ฉันต้องหาชื่อให้ตัวเอง ชื่อที่ยิ่งใหญ่เพราะว่าเมื่อ ฉันโตขึ้น ฉันจะเป็นนกที่ตัวโตมาก” เขาเดินไปหากิ้งก่าลิ้นสีน้ำเงินและถามว่า  “ช่วยตั้งชื่อให้ฉันหน่อยสิจ๊ะ” “ไหนลองอ้าปากซิ”  กิ้งก่าสีน้ำเงินสั่ง “ไม่ใช่นี่นา ลิ้นของแก ไม่เป็นสีน้ำเงินเหมือนของฉัน แกไม่ใช่ลูกกิ้งก่าลิ้นสีน้ำเงิน แน่ ๆ แต่ขนของแกเป็นแถบดําๆ ขาวๆ เต็มหลังอย่างนี้ ชื่อของแกคงเป็นนกขนลายละมั้ง” “คงใช่จ้ะ”  ลูกนกตอบ  “คงเป็นนกขนลาย” แล้วเจ้าลูกนกก็เดินจากกิ้งก่าไป เจ้าลูกนกเดินไปยืนอยู่ริมแอ่งน้ำ น้ำในแอ่งเป็น สีเขียว…

Continue reading

นิทาน การแข่งขันของสัตว์

ลูกท้อผลโตสีเหลืองอมชมพูสุกงอมจนร่วงอยู่โคนต้น คงกินอร่อยลิ้นเป็นอันมาก แรดเห็นลูกท้อนั้น หมีสีน้ำตาลก็เห็น อีเห็นก็เห็น และทุกตัวร้องขึ้นพร้อมกันว่า “ฉันจะกินลูกท้อ” สัตว์ทั้งสามยืนเรียงแถว จ้องลูกท้อเบื้องหน้า เจ้าแรด ตัวโต อ้วนปี๋ หัวมีนอ หมีสีน้ำตาล ดุร้าย ขนสั้นเกรียน อีเห็น ตัวเตี้ย เพรียวยาว และดูกระจ้อยร่อยเมื่อเทียบกับแรดและหมี แต่มันก็ชอบกินผลไม้สุกพอ ๆ กับแรดและหมีเหมือนกัน แรดเอ่ยขึ้นว่า “จะให้ยุติธรรมละก็ลูกท้อจะต้องตกเป็นของสัตว์ตัวที่ กระทืบดินได้ดังที่สุด แรงที่สุด ไม่ใช่สัตว์ที่กระโดดได้เก่ง สูงที่สุด แต่ตกเป็นของตัวที่ลงดินได้หนักที่สุดถึงจะเหมาะสม”…

Continue reading